Verslagen

Van hemel naar hel in één wedstrijd..
Sommige wedstrijden verlies je omdat de tegenstander beter is. Andere omdat het geluk niet aan jouw kant staat. En dan heb je nog wedstrijden zoals deze: eentje waarbij je na afloop in de spiegel kijkt en denkt: "Verdorie mannen, hier zat véél meer in."

De veteranen begonnen nochtans als een TGV. Na amper vijf minuten mocht Fré een corner nemen. Zoals een kunstenaar zijn penseel hanteert, schilderde hij de bal richting Kris. Die moest enkel nog zijn hoofd tegen de bal zetten: 1-0!

Even later kregen we een strafschop na een duidelijke handsbal. Iedereen zag het, behalve blijkbaar enkele bezoeker die plots een buitenspel uit hun hoed toverden. Omdat onze veteranen de sportiviteit zelve zijn, besloten we de bal gewoon terug te geven. Een mooi gebaar, al moet gezegd dat onze huisref Dirk daar waarschijnlijk liever iets anders had gezien. Misschien moeten we inderdaad eens iedere veteraan een wedstrijd laten fluiten. Dan weten we allemaal hoe gemakkelijk commentaar geven is vanop het veld...

Mats kreeg vervolgens een reuzenkans op de 2-0, maar besloot de doelman vol vertrouwen te testen in plaats van het net. De keeper bedankte vriendelijk.

De druk bleef toenemen en Fibl moest steeds vaker aan de noodrem trekken. Jonas kreeg een vrijschop en haalde verschroeiend uit. De bal spatte uiteen op de onderkant van de lat en stuiterde terug het veld in. Centimeters van een wereldgoal.

Niet veel later viel die tweede treffer alsnog. Kris lanceerde een verre inworp richting... Kris. Ja, ook wij waren even de tel kwijt. Kopbal, patat en 2-0!

Met nog vijf minuten op de klok voor de rust leek het alsof onze veteranen al aan de derde helft dachten. Fibl rook bloed. Eerst kon Bart nog een voorzet wegboksen, maar de bal viel pal voor een tegenstander die niet twijfelde en hem staalhard binnen knalde: 2-1.

En alsof dat nog niet voldoende was, volgde kort daarna een doorsteekbal waarbij er hier en daar toch een lichte buitenspellucht hing. Het deerde niemand bij Fibl, want ook die kans werd afgewerkt. Plots stond het 2-2 en keek iedereen elkaar ongelovig aan.

Na de rust kwamen de bezoekers scherper uit de kleedkamer. Bart hield ons met enkele knappe reddingen recht. Geleidelijk aan kregen we opnieuw grip op de wedstrijd en na een kwartier zorgde Fré voor een perfecte voorzet die Jakke heerlijk binnenkopte: 3-2!

De wedstrijd leek weer onder controle, maar zoals zo vaak in voetbal geldt een eenvoudige wet: wat je zelf niet afmaakt, doet de tegenstander wel. De kansen op 4-2 kwamen er, maar werden niet benut.

En toen sloeg Fibl genadeloos toe.

Drie doelpunten in tien minuten. Geen overvloed aan kansen, wel een cursus efficiëntie in sneltempo. Van 3-2 naar 3-5. Au.

Toch mogen we terugblikken op een aangename pot veteranenvoetbal met doelpunten, emoties, kansen, sportiviteit en helaas ook enkele minder fraaie momenten. Onze huisref Dirk floot ondanks alle commotie een meer dan behoorlijke wedstrijd. Jammer dat hij daarbij opmerkingen naar het hoofd kreeg, zeker in een veteranenwedstrijd waar plezier toch centraal zou moeten staan.

Maar goed, lessen zijn er om geleerd te worden. En hopelijk onthouden we deze keer dat wedstrijden 70 minuten duren.

Volgende week krijgen we de mannen van Plat Dak op bezoek.

Hopelijk met dezelfde inzet, dezelfde kansen... en een heel ander einde.