Verslagen

Van spelersgebrek naar doelpuntenkermis
Jawel, u leest het goed: 12-5. Geen typfout, geen uitslag uit een hockeywedstrijd en ook geen oefenmatch tegen de plaatselijke U15. Gewoon de Veteranen die op een zonnige zaterdagmiddag het doelhout deden roken.

Het begon nochtans met slecht nieuws. De geplande verplaatsing naar Zutendaal moest worden afgeblazen wegens een chronisch tekort aan fitte veteranen. Tegenwoordig moet de kinesist bijna een abonnement nemen op onze kleedkamer. Gelukkig zaten de mannen van FC Toppers met hetzelfde probleem. Hun voorstel? Geen afgelasting, maar een gezellige 6 tegen 6.

En laat ons eerlijk zijn: elk voetbalhart maakte meteen een vreugdesprongetje.

Met kleine doelen op het terrein, in de breedte van het veld en onder een stralende herfstzon werd het decor klaar gezet voor wat achteraf een waar doelpuntenfestival zou blijken.

De wedstrijd ging aanvankelijk mooi op en neer. Toch hadden de Veteranen iets meer balbezit en volgens de statistieken van dienst stonden ook de expected goals duidelijk in het voordeel van de thuisploeg.

De 1-0 kwam op naam van Jonas, die een heerlijke pegel in de kruising schilderde. De doelman mocht kijken, applaudisseren en de bal uit de netten halen.

Even later zorgde Eli voor de 2-0. Al ging dat niet zonder moeite. Eerst een pegel recht op de keeper, vervolgens een pegel op de lat en uiteindelijk besloot hij dat koppen misschien toch eenvoudiger was. Derde keer goede keer: rustig binnen gekopt.

Maar FC Toppers gaf zich niet zomaar gewonnen. Eerst de 2-1, daarna de 2-2 en voor we goed en wel beseften wat er gebeurde stond het zelfs 2-3.

Dan volgde een jammer moment. Eli ging neer, tastte onmiddellijk naar de knie en wist meteen hoe laat het was. Einde wedstrijd. Helaas alweer een blessure in de toch al goed gevulde medische afdeling van de Veteranen.

Fre bracht de bordjes opnieuw in evenwicht met de 3-3, maar lang duurde dat niet. De Toppers trokken opnieuw naar voren en maakten er 3-4 van.

Gelukkig was daar Hans, die in de slotminuut van de eerste helft nog de 4-4 tegen de netten prikte.

Rust. Drinken. Bekomen. En blijkbaar ook een wondermiddel innemen.

Want wat er na de rust gebeurde, laat zich moeilijk anders omschrijven dan een complete overname. Een herboren Veteranenploeg maakte brandhout van de tegenstander. Onze Bart in doel kon ondertussen genieten van de laagstaande zon, de rust en vermoedelijk ook van het uitzicht, want veel werk kreeg hij niet meer.

Daarna begon de doelpuntenregen pas echt.

Hou u vast:

Kris maakt er eentje.

Jonas maakt er eentje.

Hans maakt er eentje.

Marnic maakt er eentje.

Marnic denkt: waarom niet nog eentje?

Kris doet nog eens mee.

Jonas doet er nog een schepje bovenop.

Plots stond er 11-4 op het scorebord en leek elke aanval een doelpunt op te leveren.

De Toppers vonden vlak voor tijd toch nog eens de weg naar doel en brachten de stand op 11-5. Bart werd zo vriendelijk herinnerd dat hij officieel nog altijd doelman was.

Maar het laatste woord was voor Jonas. Met zijn vierde van de namiddag legde hij de eindstand vast op een monsterlijke 12-5.

Een leuke voetbalnamiddag, veel doelpunten, veel plezier en vooral een bewijs dat je ook met zes tegen zes een topwedstrijd kunt beleven.

Nu hopen dat er volgende week voldoende fitte spelers zijn om FIBL te ontvangen. Al moeten we toegeven: deze noodoplossing smaakte eigenlijk naar meer. ⚽🍻😎