Verslagen

Einde van een tijdperk... en van een ongeslagen reeks
Jawel, het onvermijdelijke is gebeurd. Na bijna een jaar zonder nederlaag hebben onze veteranen nog eens kennisgemaakt met een vergeten gevoel: verliezen. Het decor voor deze historische gebeurtenis was het terrein van FC Modern.

Oorspronkelijk stond FC De Klok op het programma, maar zij hadden tijdig laten weten dat ze niet kwamen opdagen. Daardoor mochten we last-minute onze schoenen aantrekken tegen FC Modern.

Zoals altijd schoten onze veteranen uit de startblokken alsof er drie punten én een bak pinten te winnen vielen. Tom ging alleen op de keeper af, maar de bal besloot nét iets sneller vooruit te willen dan hijzelf. Even later volgde een vrije trap net buiten de zestien, maar die vloog hoger dan de verwachtingen voor die avond.

Ook Xander dook meermaals gevaarlijk op tot aan de achterlijn, maar de ultieme voorzet of afwerking bleef telkens uit. En zoals dat vaak gaat in het voetbal: als je zelf niet scoort, doet de tegenstander dat wel.

FC Modern had duidelijk één tactiek ingestudeerd: verdedigen en razendsnel counteren. En eerlijk is eerlijk, dat deden ze uitstekend. Twee perfect uitgespeelde counters later stond het plots 2-0. Onze veteranen monopoliseerden het balbezit, maar echt grote kansen bij elkaar voetballen bleek moeilijker dan het bier koud houden op een zomerse barbecue.

Toch bleven we geloven. Op een vrije trap van Tommy verscheen Xander aan de tweede paal, maar zijn poging vloog over doel. Vervolgens gebeurde het ondenkbare nog eens: een nieuwe counter van FC Modern. Een schot van ver verdween onder de lat binnen. 3-0. Iedereen keek elkaar aan met dezelfde vraag: "Wat gebeurt hier eigenlijk?"

Rust.

In de tweede helft werd de schade beperkt door de counters beter af te stoppen. Plots stapelen de kansen zich op elkaar. Hans, Xander, Eli en Jonas kregen mogelijkheden om de netten te laten trillen, maar alsof er een onzichtbaar deksel voor het doel lag, wilde de bal er niet in.

Gelukkig wist Tommy toch de eerredder tegen de touwen te werken. De statistieken werden zo toch nog een klein beetje opgefleurd. Meer zat er echter niet in.

Eindstand: 3-1.

Een bittere nederlaag, een wrang gevoel en een einde aan een indrukwekkende reeks.

Wat echter nóg harder aankwam dan de nederlaag, was de ontdekking na de wedstrijd dat er geen eten voorzien was. Eerst verliezen en dan ook nog zonder frikandel of boterham naar huis. Dat noemen ze dubbel gestraft.

Gelukkig was er wel bier.

En zo werd ook deze nederlaag uiteindelijk professioneel verwerkt.

Volgende week krijgen we thuis bezoek van De Ware Vrienden. Idealer kan een tegenstander na een nederlaag bijna niet heten.

Moraal van het verhaal: 

"Soms verlies je een wedstrijd, maar als de dorst gelest wordt, is niet alles verloren." 🍻⚽